Ik was in de veronderstelling dat het natuurdrukken een techniek was die rond 1800 was ontdekt. Maar na enig speurwerk blijkt het oudste voorbeeld uit 1228 te dateren. Een Arabisch kruidenboek met prenten van o.a. de karwij plant.
Later, rond 1505, heeft Leonardo da Vinci ook natuurdrukken gemaakt in zijn notitieboekjes. Er is een afdruk gevonden van salie.
In 1784 gebruikte Ernst Wilhelm Martius voor het eerst een drukpers om zijn natuurdrukken te maken. De plant werd op een ingeïnkte plaat koper gelegd, geperst, daarna heel voorzichtig op papier gelegd en opnieuw geperst. Zo ontstond een afdruk met fotografische kwaliteit. Alle nerfjes zijn zichtbaar.
In 1850 werden de planten gedrukt in lood. Dit is een diepdruk, het beeld ligt lager dan de plaat. Met een bepaalde techniek (electrotypie) kon men van deze negatieve plaat een positieve plaat maken. Op deze manier kon men vaker en sneller natuurdrukken maken dan de manier van Martius, tevens konden de platen worden gekopieerd. De afdrukken van de planten werden daarna heel nauwkeurig ingekleurd.

Terug naar het nu:
In mijn workshops combineer ik het papierscheppen met het natuurdrukken. Twee ambachten gecombineerd. Ze werken goed samen.

Niet alle planten zijn voor deze techniek geschikt. Al spelende leer ik wat wel en niet werkt. Combineren van plantendelen en losse bladeren is heel goed mogelijk. Het maakt je beeld nog interessanter. Je kunt je eigen plant of boeket samenstellen op je papier.
Het sap van de plant wordt met behulp van de drukpers uit de plant geperst, dit vermengt zich met de gekozen kleur. Het resultaat is een aquarelachtige afdruk, waarin alle nerfjes zichtbaar zijn. Als de plant weinig sappen bevat is de afdruk droger, maar nog steeds is alles zichtbaar.
Ik geef  deze workshop met regelmaat. Als je mee wilt doen dan ben je van harte welkom. Je kunt je abonneren op de nieuwsbrief zodat je weet wanneer de workshop  gepland staat. Ik verstuur 4 brieven per jaar, dus verwacht geen spam 🙂

IMG_1629